"Wspomnienie"

Spójrz człowieku, jakie życie to dziwne

Rodzisz się, żyjesz, umierasz i stajesz tu

Na przeciwko Sądu, tego Ostatecznego

Nie możesz nic zrobić i tylko czekasz na Niego

Sala jest sterylna, wszędzie kolor biały

A ty stoisz po środku niej, cieniu Jego chwały

Nagle widzisz oczy, pełne miłości, zrozumienia

Pełne tak ważnego dla Ciebie wybaczenia

Po chwili przed Tobą wyrasta wielka waga

Całe Twe życie na swej szali stawia

A ty zatracasz się w pamięci, wspomnienia wygrywają

Czujesz jak wszystkie zewsząd Cię otaczają

Pierwszy uśmiech, pierwsze słowo "mama"

Pierwsza jazda na rowerze i pierwsza wielka rana

Idziesz już do szkoły, rodzice patrzą z dumą

Jesteś ich wielką chlubą, a nie wielką ujmą

Kupują Ci zwierzaka gdy masz dwanaście lat

A ty dziękujesz im za cały swój świat

Wchodzisz już w dorosłość, czujesz się szczęśliwy

Rodzice kupują samochód na osiemnaste urodziny

A ty nim wyjeżdżasz i zostawiasz ich samych

Wielkie sprzeczki, kłótnie, chcesz odpocząć od taty i mamy

Bawisz się, korzystasz z życia jak nigdy wcześniej

A oni czekają na swojego syna jeszcze

I tak sobie żyjesz jeszcze lat piętnaście

Aż trafiasz w przeszkodę, kończąc żywot właśnie

I nie wytrzymujesz i padasz na kolana

Ale nie masz sił błagać o litość Pana

Lecz on Ci wybaczy, bo ktoś tam w niebie

Szepnął małe słówko, że "czekał na Ciebie"