"Mała dziewczynka"

Mała dziewczynka

Zabrał ją sztorm

Bała się wilka

Bo patrzył na nią

Teraz dorosła

Po to aby

Zamknąć złe wrota

Strachu, hańby

Kroczy przed siebie

Obrany ma cel

Zaraz wyjedzie

Z wyspy tej

Wspomnienia znów

Zacierają obraz

Pamiętnych snów

Ten krwawy zodiak

Ale to już przeszłość

Coś daleko za nią

Bo stoi teraz tu

Ten Mroczy Anioł

Wyjmuje sztylet

Jedyną swą broń

Ciska oprawcę

I krwawi go

Łzy lecą po

Jej bladej skroni

Nie wie czemu

To źle jej robi

Tak skrzywdził ją

Jak była mała

Zabawił się

A ona cierpiała

Złość, gniew, ból, strach

To wszystko na raz

Zabiła go

I spotka ją kara

Swój ciężki nóż

Przykłada do gardła

Przeciągnęła go

I po chwili upadła

Otwiera oczy

Gdzieś po drugiej stronie

Nie może kroczyć

Zamknięto jej drogę

"Wspomnienie"

Spójrz człowieku, jakie życie to dziwne

Rodzisz się, żyjesz, umierasz i stajesz tu

Na przeciwko Sądu, tego Ostatecznego

Nie możesz nic zrobić i tylko czekasz na Niego

Sala jest sterylna, wszędzie kolor biały

A ty stoisz po środku niej, cieniu Jego chwały

Nagle widzisz oczy, pełne miłości, zrozumienia

Pełne tak ważnego dla Ciebie wybaczenia

Po chwili przed Tobą wyrasta wielka waga

Całe Twe życie na swej szali stawia

A ty zatracasz się w pamięci, wspomnienia wygrywają

Czujesz jak wszystkie zewsząd Cię otaczają

Pierwszy uśmiech, pierwsze słowo "mama"

Pierwsza jazda na rowerze i pierwsza wielka rana

Idziesz już do szkoły, rodzice patrzą z dumą

Jesteś ich wielką chlubą, a nie wielką ujmą

Kupują Ci zwierzaka gdy masz dwanaście lat

A ty dziękujesz im za cały swój świat

Wchodzisz już w dorosłość, czujesz się szczęśliwy

Rodzice kupują samochód na osiemnaste urodziny

A ty nim wyjeżdżasz i zostawiasz ich samych

Wielkie sprzeczki, kłótnie, chcesz odpocząć od taty i mamy

Bawisz się, korzystasz z życia jak nigdy wcześniej

A oni czekają na swojego syna jeszcze

I tak sobie żyjesz jeszcze lat piętnaście

Aż trafiasz w przeszkodę, kończąc żywot właśnie

I nie wytrzymujesz i padasz na kolana

Ale nie masz sił błagać o litość Pana

Lecz on Ci wybaczy, bo ktoś tam w niebie

Szepnął małe słówko, że "czekał na Ciebie"

Mały żołnierzyk

Jest tak cicho mrok zapada

Słyszę licho a los nim włada

Coraz bliżej strzał ten pada

Może jednak on się nada

Mały żołnierzyk biegnący gdzieś

On wie jak przeżyć to nie jest śmieć

Strzały padają on walczy wciąż

Kule imają się jego rąk

Ale ona nadal idzie pod prąd

Swym mieczem włada walczy o ląd

Nagle upada krew sączy się

Z sił opada lecz nie podda się

Podnosi szpadę nie klęczy już

On ma tę władzę wygra ten bój

Kolejny strzał zabiera dech

Pada na twarz umierać chce

Nie umie podnieść się z ziemi tej

Lecz musi przynieść hołd właśnie jej

Ostatni dech zamyka oczy

Podniesie się i zacznie kroczyć

Ale nie tu po drugiej stronie

Gdzie złemu złu zamknięto drogę